حافظ منشـیــن بـی مــی و معـشوق زمانی     کـایـام گـل و یاسمـــن و عیــــد صیـــــام اســت

روزه یکسو شد و عید آمد و دل ها برخاست      می ز خمخانه به جوش آمد و می باید خواست

                                                                                                                  حافظ

عیــد است و دلم خانه ویرانه، بیا                این خانه تکاندیم ز بیگانه، بیا

 یــک ماه تمـــام میهمانـــت بودیـــم                 یک روزه به مهمانی این خانه بیا

 قیصر امین پور